Henry Mintzberg is een Canadese organisatiekundige en managementdenker die bekendstaat om zijn invloedrijke theorieën over organisatiestructuren en managementrollen. Zijn werk heeft een blijvende impact gehad op de manier waarop bedrijven hun structuren ontwerpen en managen.
Wie Henry Mintzberg is
Henry Mintzberg is een Canadese professor en auteur die gespecialiseerd is in organisatiestructuren en strategisch management. Hij werd geboren in 1939 in Montreal en is verbonden aan de McGill University, waar hij jarenlang als hoogleraar managementstudies werkte. Mintzberg staat bekend als een van de invloedrijkste denkers op het gebied van organisatiekunde en heeft diverse wetenschappelijke en populaire werken geschreven.
Waar Henry Mintzberg om bekend staat
Henry Mintzberg verwierf internationale bekendheid met zijn theorieën over organisatiestructuren en de rollen van managers. Zijn classificatie van organisaties in vijf basisstructuren wordt nog steeds vaak gebruikt in managementopleidingen en -praktijk. Daarnaast publiceerde hij fundamenteel werk over strategievorming, waarin hij het belang van emergente strategieën benadrukte. Mintzberg bekritiseerde managementpraktijken die te veel leunen op analytische modellen en pleitte voor meer evenwicht tussen analyse, ervaring en intuïtie.
Kernideeën van Henry Mintzberg
Mintzberg stelde dat organisaties meestal in vijf basisvormen te classificeren zijn: de eenvoudige structuur, machinebureaucratie, professionele bureaucratie, divisiestructuur en adhocratie. Elk type wordt gekenmerkt door een verschillende combinatie van coördinatiemechanismen, sleutelonderdelen en ontwerpparameters. Hij beschreef management als een praktijk die wordt gevormd door tien rollen, verdeeld over drie categorieën: interpersoonlijk, informatief en besluitvormend. Mintzberg betoogde bovendien dat strategie niet alleen een plan hoort te zijn, maar ook een patroon dat kan ontstaan uit consistente gedragingen over tijd (emergente strategie).
De vijf organisatietypen van Mintzberg
Mintzberg onderscheidde vijf hoofdtypen organisatiestructuren: de eenvoudige structuur (weinig hiërarchie, direct toezicht), de machinebureaucratie (sterk geformaliseerd, centraal gestuurd), de professionele bureaucratie (kennisintensief, gedecentraliseerd), de divisiestructuur (gestructureerd rond producten of markten met eigen management) en de adhocratie (flexibel en innovatief, met dynamische projectteams). Deze indeling helpt organisaties hun structuur te analyseren en verbeteren op basis van hun omgeving en strategische doelen.